Bir Üniteye Yönelik Başarı Testi Nasıl Geliştirilir?: İlköğretim 7. Sınıf Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik Bir Çalışma

Hava İpek Akbulut, Salih Çepni
3.622 9.022

Öz


Bu çalışmada  Webb'in (1997) öğretim programı kazanımları ile yapılan sınavların uyumunu incelemek için kullandığı kriterler incelenerek bir ünite için başarı testi geliştirmeye yönelik aşamalar oluşturulmuştur. Ouşturulan aşamalar takip edilerek ilköğretim 7. sınıf Kuvvet ve hareket ünitesi içerisinde yer alan yaylar, iş-enerji, enerji çeşitleri ve dönüşümleri, basit makineler, sürtünme kuvveti kavramlarını değerlendirmeye yönelik öğretim programı kazanımlarına uygun bir başarı testi geliştirilmiştir. Testin gliştirilme sürecinde ilk olarak ilköğretim 7. sınıf Kuvvet ve Hareket ünitesi; yaylar, iş- enerji, basit makineler ve sürtünme kuvveti konu başlıklarını içeren 31 kazanım incelenmiş, bu kazanımları kapsayacak şekilde 41 tane çoktan seçmeli soru maddesi yazılmıştır. Hazırlanan 41 soru 3 fizik, 3 fen eğitimcisi ve 2 fen ve teknoloji öğretmeninin görüşüne sunularak testteki soruların kapsam geçerliği sağlanmıştır. Uzman görüşleri doğrultusunda; bazı soruların anlaşılmaması, bazı soruların kazanım ile örtüşmemesi, aynı kazanımın birden fazla soru ile ölçülmesi gibi sebeplerden dolayı testteki bazı sorular düzeltilerek, bazı sorular çıkartılarak soru sayısı 36’ya düşürülmüştür.  Hazırlanan test 2011-2012 eğitim- öğretim güz yarıyılında Trabzon ilçelerinde yer alan bir ilköğretim okulunda öğrenim gören 52 ilköğretim 8. sınıf öğrencisine ön pilot olarak uygulanmıştır. Ön pilot uygulamadan sonra geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları sonucunda test 33 madde olarak belirlenmiştir. 33 çoktan seçmeli sorudan oluşan başarı testi 74 sekizinci sınıf öğrencisine tekrar uygulanmıştır. Bu uygulama sonucunda Pearson Momentler Çarpımı yarı güvenlik katsayısı 0,97 olarak bulunmuştur. Bu değer Sperman Brown güvenirlik katsayısı 0,99 olarak hesaplanmıştır. Güvenirlik ve geçerlik çalışması sonucunda 33 çoktan seçmeli maddeden oluşan ilköğretim 7. sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik bir başarı testi geliştirilmiştir.


Anahtar kelimeler


Kuvvet ve hareket, Başarı testi, Test geliştirme, Webb kriterleri

Tam metin:

PDF


Referanslar


Achieve Inc., (2000). http://programs.ccsso.org/projects/Alignment_Analysis/M odels/ adresinden 10.09.2012 tarihinde alınmıştır.

Akbulut, H.H., (2010). Sıvıların kaldırma kuvveti ve yüzme kavramlarına yönelik probleme dayalı öğrenme uygulaması ve değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, KTU Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.

Ateş, S. (2008). Mekanik Konularındaki Kavramları Anlama Düzeyi ve Problem Çözme Becerilerine Cinsiyetin Etkisi. Eğitim ve Bilim, 33(148), 3-12.

Atılgan, H., Kan, A. ve Doğan N. (2006). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.

Berk, R. A. (1996). A Consumer's Guide to Multiple- Choice Item Formats That Measure Complex Cognitive Oucomes. In National Evaluation Systems, From policy topractce (pp.101-127). Amherst, MA:Author.

Brown, R. S. ve Conley, D. T. (2007). Comparing state high school assessments to standards for success in entry-level university courses. Educational Assessment, 12(2), 1371

Burton, S.J., Sudweeks, R.R., Merrill, P.F. & Wood, B. (1991). How to Prepare Better Multiple- Choice Test Items: Guidelines for University Faculty. Brighaam Young University Testing Services and the Department of Instructional Science.

Can Şen, H. ve Eryılmaz, A. (2011). Bir Başarı Testi Geliştirme Çalışması: Basit Elektrik Devreleri Başarı Testi Geçerlik ve Güvenirlik Araştırması. Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-39.

Çepni, S., Kara, Y. & Çil, E. (2012). Middle School Science and Items of High School entrance Examnation: Examining the Gap in Turkey. Journal of Testing and Evaluation, 40(3), 2-13.

Demirçalı, (2006). Üniversite Öğrencilerinin Kuvvet ve Hareket Kavramlarını Algılamaları Üzerine Bir Çalışma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Ermiş, F. (2008). Kuvvet ve Hareket konusunun Kavram Çarkı İle Öğretimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.

Fonthal, G. (2004). Alignment of State Assessments and Higher Education Expectations: Definition and Utilization of an Alignment Index. University of California, Irvine.

Fulmer, G.W. (2010). Estimating critical values for strength of alignment among curriculum assessments, and instruction. AERA kongresinde sunulan bildiri. San Francisco, US.

Gönen, S., Kocakaya, S. ve Kocakaya, F. (2011). Dinamik Konusunda Geçerliği ve Güvenirliği Sağlanmış Bir Başarı Testi Geliştirme Çalışması. Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 40-57.

Kara, Y. & Çepni, S. (2011). Investigation the Alignment between School Learning and Entrance Examinations through Item Analysis. Journal of Baltic Science Education, 10(2), 73-86.

Kempa, R. (1986). Assessment in Science. Cambridge University Press, Cambridge, London.

Liu, X., & Fulmer, G. (2008). Alignment between the science curriculum and assessment in selected NY state regents exams. Journal of Science Education and Technology, 17 (4), 373-383.

Narlı, S. & Başer, N. (2008). "Küme, Bağıntı, Fonksiyon" Konularında Bir Başarı Testi Geliştirme ve Bu başarı testi İle Üniversite Matematik Bölümü 1. Sınıf Öğrencileirnin Bu Konulardak Hazırbulunuşluklarını Betimleme Üzerine Nicel Bir Araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 147-158.

Ogan Bekiroğlu, F. (2004). Ne kadar Başarılı?, Klasik ve Alternatif Ölçme- Değerlendirme Yöntemleri ve Fizikte Uygulamalar (1. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Öngören, H. (2007). İlköğretim Yedinci Sınıf Fen Bilgisi Dersi “Kuvvet, Hareket ve Enerji” Ünitesinde Çoklu Zeka Kuramı Tabanlı Öğretimin Öğrenci Başarısı ve Tutumları Üzerindeki Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Osta, I. (2007). Developing and piloting a framework for studying the alignment of mathematics examinations with the curriculum: The case of Lebanon. Educational Research and Evaluation, 13 (2), 171-198.

Özçelik, D.A. (1998). Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: ÖSYM Yayınları..

Porter, K. (2002). The value of college degree. ERIC Digest ERIC Clearinghouse on Higher Education, One DuPont Circle, Suite 630, Washington D.C., US.

Pressley, M., Yokoi, L., van Meter, P., Van Etten, S. and Freebern, G. (1997).“Some of the Reasons Why Preparing for Exams is So Hard: What Can Be Done to Make It Easier? Educ. Psychol. Rev., 9(1). 1–38.

Saderholm, J.C. & Tretter, T.R. (2008). Identification of the most critical content knowledge base for middle school science teachers. Journal of Science Teacher Education, 19(3), 269-283.

Şen, H.C. ve Eryılmaz, A. (2011). Bir Başarı Testi Geliştiirme Çalışması: Basit Elektrik Devreleri Başarı Testi Geçerlik ve Güvenirlik Araştırması. Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-39.

Şimşek, A. (2009). Öğretim Tasarımı (1. baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Singh, C. ve Rosengrant, D. (2003). Multiple-Choice Test of Energy and Momentum Concepts. American Journal of Physics, 71(6), 607-617.

Sireci, S.G., Hauger, J.B., Wells, C.S., Shea, C., & Zenisky, A.L. (2009). Evaluation of the Standard Setting on the 2005 Grade 12 National Assessment of Educational Progress Mathematics Test. Applied Measurement in Education, 22(4), 339- 358.

Soner, N. (2006). Afyon Kocatepe üniversitesi Lisans Öğrencilerinin Kuvvet ve Hareket Konusundaki Kavram Yanılgıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tez, Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Afyon.

Stern, L. & Ahlgren, A. (2002). Analysis of Students’ Assessments in Middle School Curriculum Materials: Aiming Precisely at Benchmarks and Standards. Journal of Research in Science Teaching. 39(9), 889-910.

Tekin, H. (2000). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.

Turgut, M.F. (1992). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Saydam Matbaacılık.

URL-1, adresinden 02012 tarihinde alınmıştır.

Uygur, E. (2009). İlköğretim 7. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersi Kuvvet ve Hareket Ünitesinin Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına, Tutuma ve Bilgi Kalıcılığına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Webb, N.L. (1997). Determining Alignment of Expectations and Assessments in Mathematics and Science Education. NISE Brief 1(2). Madison, WI: University of WisconsinMadison, National Institute for Science Education.

Webb, N.L. (2007). Issue Related to Judging the Alignmnet of Curriculum Standards and Assessments. Applied Measurement in Education, 20(1), 7-25.

Webb, N.L. (1999). Alignment of Science and Mathematics Standards and Assessments in Four States. Madison, WI: University of Wisconsin-Madison, National Institute for Science Education.

Yan, X. & Erduran, S. (2009). Arguing online: case studies of pre-service science teachers’ perceptions of online tools in supporting the learning of arguments. Journal of Turkish Science Education, 5(3), 2-31.

Yıldırım, C. (1999). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (4. baskı). Ankara: ÖSYM Yayınları.

Yılmaz, H. (2004). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (7. baskı). Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.